انرژی خورشیدی

سلول خورشیدی پروسکایت چیست؟

سلول خورشیدی پروسکایت

در اکتبر ۲۰۲۶ خبرهای بزرگی از دنیای انرژی خورشیدی آمد: پژوهشگران استرالیایی رکورد جهانی بازده سلول خورشیدی پروسکایت در ابعاد بزرگ را شکستند، سلول‌های انعطاف‌پذیر پروسکایتی به بازده ۲۶٫۸۶ درصد رسیدند و ماده‌ای تازه به نام بیسموت سولفید، یکی از قدیمی‌ترین محدودیت‌های سلول‌های خورشیدی را دور زد. اما پروسکایت دقیقاً چیست و آیا به‌زودی جای پنل‌های سیلیکونی امروز را می‌گیرد؟ در این مقاله، با زبانی ساده و بر اساس تازه‌ترین اخبار علمی، این فناوری را بررسی می‌کنیم.

پروسکایت چیست؟

پروسکایت نام یک خانواده از مواد بلوری است که ساختار اتمی خاصی دارند؛ همان ساختاری که نخستین‌بار در کانی طبیعی «پروسکایت» (کلسیم تیتانات) دیده شد. در سلول‌های خورشیدی، منظور از پروسکایت معمولاً ترکیب‌هایی از سرب یا قلع با هالیدها (ید، برم) و مولکول‌های آلی است که می‌توان آن‌ها را به‌صورت جوهر مایع درآورد، روی یک سطح پاشید و با خشک‌شدن، لایه‌ای نازک و جاذب نور ساخت. همین ویژگی، یعنی «چاپ‌پذیری»، پروسکایت را از سیلیکون متمایز می‌کند: به‌جای برش شمش‌های بلوری در کوره‌های پرانرژی، می‌توان لایه‌ی پروسکایت را با روش‌هایی شبیه چاپ روزنامه روی سطوح مختلف نشاند.

سلول خورشیدی پروسکایت چگونه برق تولید می‌کند؟

اصل کار، مثل همه‌ی سلول‌های فتوولتائیک است: فوتون‌های نور خورشید به لایه‌ی جاذب برخورد می‌کنند و الکترون‌ها را از جای خود آزاد می‌کنند؛ سپس یک میدان الکتریکی داخلی، الکترون‌ها و حفره‌های برجای‌مانده را به دو سمت مخالف می‌راند و جریان برق شکل می‌گیرد. تفاوت پروسکایت در این است که این ماده نور را بسیار قوی جذب می‌کند؛ یعنی لایه‌ای به ضخامت کمتر از یک میکرون می‌تواند به‌اندازه‌ی یک ویفر سیلیکونی چندصد میکرونی نور بگیرد. نتیجه، سلول خورشیدی پروسکایت سبک‌تر، نازک‌تر و بالقوه ارزان‌تر از نمونه‌ی سیلیکونی است. اگر با مبانی کار پنل‌ها آشنا نیستید، مقاله‌ی پنل خورشیدی چیست و از چه اجزایی ساخته می‌شود؟ را هم بخوانید.

رکوردهای اکتبر ۲۰۲۶؛ چرا این ماه مهم بود؟

اکتبر ۲۰۲۶ از چند جهت برای پروسکایت ماهی تاریخی بود:

  • رکورد ابعاد بزرگ: تیم دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا با همکاری شرکت UtmoLight، برای یک زیرماژول پروسکایتی به ابعاد ۳۰ در ۳۰ سانتی‌متر، بازده‌ی تثبیت‌شده‌ی ۲۳٫۵ درصد را به ثبت رساند؛ رکوردی جهانی که نشان می‌دهد بازده‌ی پروسکایت فقط محدود به سلول‌های آزمایشگاهی کوچک نیست و در ابعاد بزرگ هم حفظ می‌شود.
  • سلول انعطاف‌پذیر ۲۶٫۸۶ درصدی: تیمی از دانشگاه‌های ساوث‌ایست و سوچو با حل یک مشکل شیمیایی در ساخت سلول‌های انعطاف‌پذیر، به بازده ۲۶٫۸۶ درصد رسیدند و نمونه‌ی ۲۵ سانتی‌متر مربعی آن‌ها پس از ۱۰۴۴ ساعت کار در دمای ۸۵ درجه و رطوبت ۶۵ درصد، ۹۲٫۵ درصد بازده‌ی اولیه‌اش را حفظ کرد.
  • حلال امن‌تر برای تولید انبوه: دانشگاه ساری بریتانیا مینی‌ماژول‌های پروسکایتی انعطاف‌پذیر را با بازده بالای ۱۸ درصد و بدون حلال‌های سمی رایج چاپ کرد؛ حلال جدید بر پایه‌ی اتانول و یک حلال زیستی است و با خطوط رول‌به‌رول سازگار است؛ یعنی قدم مهمی به‌سوی تولید کارخانه‌ای ایمن.
  • ماده‌ی تازه، بیسموت سولفید: پژوهشی به رهبری دانشگاه آکسفورد که ۲۸ اکتبر در ژورنال Nature منتشر شد، نشان داد بیسموت سولفید می‌تواند هم‌زمان نور را قوی جذب کند و بارهای الکتریکی را دیرتر از دست بدهد؛ یعنی یکی از بده‌بستان‌های قدیمی سلول‌های خورشیدی را دور می‌زند. این هنوز یک مکانیزم فیزیکی است، نه یک پنل آماده، ولی مسیر تازه‌ای برای طراحی سلول‌های کارآمدتر باز می‌کند.

پروسکایت در برابر سیلیکون؛ کدام بهتر است؟

پاسخ کوتاه: هنوز سیلیکون. پنل‌های سیلیکونی تجاری امروز بازده ۲۰ تا ۲۳ درصدی دارند، ده‌ها سال در میدان کار کرده‌اند و گارانتی ۲۵ ساله می‌گیرند. سلول خورشیدی پروسکایت در آزمایشگاه به بازده‌های بالاتر رسیده، سبک‌تر و ارزان‌تر ساخته می‌شود و روی سطوح انعطاف‌پذیر هم می‌نشیند؛ اما دو نقطه‌ضعف بزرگ دارد: پایداری و مقیاس تولید. پروسکایت در برابر رطوبت، گرما و نور طولانی‌مدت تخریب می‌شود و هنوز خط تولید انبوه با کیفیت یکنواخت برای آن به بلوغ نرسیده است. برای مقایسه‌ی انواع فناوری‌های موجود، مقاله‌ی انواع سیستم‌های خورشیدی را ببینید.

مسیر تجاری سلول خورشیدی پروسکایت؛ تندم سیلیکون-پروسکایت

محتمل‌ترین مسیر ورود پروسکایت به بازار، نه جایگزینی کامل سیلیکون، بلکه ترکیب با آن است: در پنل‌های «تندم»، یک لایه‌ی پروسکایت روی سلول سیلیکونی می‌نشیند و هر لایه بخشی از طیف نور را جذب می‌کند؛ در نتیجه بازده‌ی مجموع از هر دو فناوری به‌تنهایی بالاتر می‌رود. پیشرفته‌ترین نمونه‌ی تجاری پروسکایت هم امروز یک پنل نیست، بلکه یک فیلم ۲۵۰ متری روی سقف ترمینال اتوبوس در اکسپوی ۲۰۲۵ اوزاکا است؛ و کارخانه‌ی ۱۰۰ مگاواتی برای سال ۲۰۲۷ هدف‌گذاری شده است. یعنی پروسکایت در آستانه‌ی صنعتی‌شدن است، ولی هنوز محصول مصرفی فراگیر نشده است.

این فناوری برای خریدار ایرانی یعنی چه؟

اگر امروز قصد خرید پنل خورشیدی دارید، رکوردهای آزمایشگاهی نباید معیار انتخاب شما باشد؛ چون پنل پروسکایتی آماده‌ی فروش با گارانتی بلندمدت در بازار ایران وجود ندارد. انتخاب درست امروز همان پنل‌های سیلیکونی باکیفیت، اینورتر مناسب و تجهیزات استاندارد است. اما دانستن مسیر سلول خورشیدی پروسکایت دو فایده دارد: اول اینکه وقتی نسل تندم به بازار آمد، آماده‌ی ارتقای سیستم خواهید بود؛ دوم اینکه اگر فروشنده‌ای امروز «پنل پروسکایتی» با ادعاهای عجیب به شما فروخت، می‌دانید که این فناوری هنوز تجاری نشده است. برای انتخاب سیستم مناسب خانه یا کسب‌وکارتان، از درخواست مشاوره استفاده کنید.

سوالات متداول درباره‌ی سلول خورشیدی پروسکایت

آیا پنل پروسکایتی الان قابل خرید است؟

به‌صورت محصول مصرفی فراگیر، نه. سلول خورشیدی پروسکایت در مرحله‌ی خطوط پایلوت و نمونه‌های صنعتی است و پیشرفته‌ترین نصب آن یک فیلم نمایشی در ژاپن است. خرید مطمئن امروز، پنل سیلیکونی استاندارد است.

بازده پروسکایت چقدر است؟

در آزمایشگاه، سلول‌های کوچک به بازده‌های بالای ۲۶ درصد رسیده‌اند و رکورد زیرماژول بزرگ در اکتبر ۲۰۲۶، ۲۳٫۵ درصد ثبت شد. پنل‌های سیلیکونی تجاری هم‌اکنون ۲۰ تا ۲۳ درصد بازده دارند و مهم‌ترین برتری‌شان پایداری ۲۵ ساله است.

بزرگ‌ترین مشکل پروسکایت چیست؟

پایداری در برابر رطوبت، گرما و نور طولانی‌مدت، و یکنواختی تولید در مقیاس بزرگ. پژوهش‌های ۲۰۲۶ در حوزه‌ی سلول خورشیدی پروسکایت، از جمله حلال‌های امن‌تر و لایه‌های محافظ تازه، دقیقاً برای حل همین دو مشکل است.

جمع‌بندی: سلول خورشیدی پروسکایت مهم‌ترین فناوری نوظهور انرژی خورشیدی است و رکوردهای اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد از آزمایشگاه به‌سوی کارخانه در حرکت است؛ اما تا رسیدن به سقف خانه‌ها، چند سال فاصله دارد. بیستون انرژی پارس (bepgroup.ir) تحولات این فناوری را دنبال می‌کند تا به‌محض تجاری‌شدن نسل تندم، بهترین گزینه را به مشتریان ایرانی ارائه دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *